ScKIN Journal
Waar wordt jojoba olie voor gebruikt?
◷ 6 min leestijd In het vorige artikel keken we naar wat jojoba precies is: geen olie maar een vloeibare was, met een bouw die hem ongewoon stabiel maakt. Nu de vraag die de meeste mensen als eerste stellen. Waar gebruik je het dan voor? Het antwoord is: voor behoorlijk veel, en dat komt door twee eigenschappen. Jojoba voelt licht aan en trekt snel in, en het is geschikt voor alle huidtypen, ook de gevoelige huid. Daardoor kun je het gebruiken op plekken waar een zwaardere olie te veel zou zijn. Ik loop hieronder de toepassingen langs die er in de praktijk het meest toe doen. Op je gezicht, na het reinigen De meest gebruikte toepassing, en meteen de belangrijkste. Je brengt een paar druppels aan op een licht vochtige huid, dus meteen nadat je je gezicht hebt gewassen en drooggedept. Dat vochtige is niet onbelangrijk. Er zit dan nog water op je huid, en de olie legt zich daaroverheen zodat dat water er minder snel af verdampt. Breng je het aan op een kurkdroog gezicht, dan mis je dat effect voor een groot deel. Jojoba maakt de huid soepel en helpt de natuurlijke vochtbalans van de huid te ondersteunen. Voor de een is dat genoeg als enige verzorging, voor de ander werkt het prettiger als laatste stap over een crème heen. Daar kom ik in het volgende artikel uitgebreid op terug, inclusief de volgorde. Als reiniging Reinigen met olie klinkt tegenstrijdig, en toch is het een van de mildste manieren om je gezicht schoon te maken. Vet lost vet op: make-up, zonnebrandcrème en het talg van de dag laten los in olie, terwijl je je huid niet hoeft te boenen met een stevig schuimende reiniger die ook je eigen vetlaag meeneemt. Jojoba is daar geschikt voor omdat hij licht is en makkelijk uitspoelt. Veel mensen gebruiken hem als eerste stap en wassen daarna nog met een milde reiniger. Ook rond de ogen werkt het prettig, waar de huid dun is en een stevige reiniger snel te veel wordt. Wel rustig aan doen en niet in je ogen wrijven. Op droge lippen en nagelriemen Dit zijn de plekken waar jojoba het best tot zijn recht komt, en waar mensen het vaakst vergeten dat ze het in huis hebben. Jojoba verzorgt droge lippen en nagelriemen. Eén druppel op je nagelriemen voor je gaat slapen, en een dunne laag op je lippen als ze schraal aanvoelen na een dag in de wind of in een verwarmd kantoor. Bij je nagels is het ook praktisch omdat het randje van je nagel in droge periodes snel gaat scheuren. Regelmatig een druppel maakt daar meer verschil dan af en toe een flinke hoeveelheid. In je haar Jojoba kan gebruikt worden als lichte haarolie. Dat woord licht is hier de sleutel: anders dan bij bijvoorbeeld kokosolie blijft er geen zware laag op je haar liggen. Je gebruikt hem in de lengtes en op de punten, en niet vlak op je hoofdhuid als je haar snel vet aanvoelt. Er zijn twee manieren die goed werken. Je kunt de olie voor het wassen in droog haar doen, een halfuur laten zitten en daarna uitwassen. Of je gebruikt een heel kleine hoeveelheid op handdoekdroog haar, alleen op de onderste helft. In het volgende artikel geef ik de precieze hoeveelheden, want daar gaat het meestal mis. Op je lichaam Na het douchen op een nog vochtige huid, vooral op de plekken die snel droog aanvoelen: onderbenen, ellebogen, knieën, handen. Jojoba trekt snel in, dus je kunt je kleren vrij snel weer aan. Dat klinkt als een detail en is in de praktijk vaak doorslaggevend, want een olie die twintig minuten blijft plakken gebruik je op een gewone doordeweekse ochtend gewoon niet. Als draagolie Wie met essentiële oliën werkt heeft altijd een draagolie nodig, want essentiële oliën gaan onverdund niet op de huid. Jojoba is daar geschikt voor: neutraal van geur, stabiel, en hij overheerst niet wat je erin mengt. Wat ik daarbij altijd meegeef: kies als draagolie geen zonnebloemolie. Die is rijk aan omega 6 en daar ben ik in mijn werk terughoudend mee. Jojoba, argan of avocado zijn logischer keuzes, waarbij jojoba de lichtste van die drie is. Na het scheren en bij schrale plekken Na het scheren van je benen voelt de huid vaak gespannen. Een dunne laag jojoba op de nog vochtige huid is dan prettig, juist omdat hij licht aanvoelt en geen brandend gevoel geeft zoals producten met alcohol erin. Datzelfde geldt voor schrale plekken door wind of door veel handen wassen. Verzorgt en beschermt de huid, dat is waar je hem dan voor inzet. Bij je handen werkt het goed om de olie naast je bed te leggen en er 's avonds een druppel van te gebruiken, want overdag was je het toch steeds weer af. Waar jojoba niet voor bedoeld is Minstens zo belangrijk, want veelzijdig is iets anders dan geschikt voor alles. Het is geen zonbescherming. Een plantaardige olie beschermt niet tegen UV, hoe vaak dat online ook wordt beweerd. Blijf je zonnebrandcrème gewoon gebruiken. Het is geen vervanging voor de zorg van een arts. Ben je onder behandeling voor je huid, overleg dan met je arts of huidtherapeut voordat je iets nieuws toevoegt. Het is geen vervanging voor een crème bij een heel droge huid. Een olie legt zich over je huid heen. Een crème brengt daarnaast ook water mee. In een droge winter werkt de combinatie meestal prettiger dan olie alleen. Het is niet bedoeld om in te nemen. Jojoba is een cosmetisch product voor uitwendig gebruik. Eerst even testen Ook bij een olie die geschikt is voor de gevoelige huid geldt: test hem eerst. Breng een druppel aan in de plooi van je elleboog of achter je oor en wacht een dag. Reageert je huid niet, dan kun je verder. Dat kost je vierentwintig uur en het scheelt je een hoop gedoe als je huid toch gevoelig blijkt voor iets. Gebruik daarnaast niet te veel tegelijk. Bij oliën is meer echt niet beter. Een paar druppels voor je hele gezicht is genoeg, en wie te veel gebruikt houdt een glimmende laag over die niet intrekt en wel op je kussensloop komt. Tot slot Jojoba is een van de weinige verzorgingsproducten die je van je gezicht tot je haarpunten kunt gebruiken. Dat maakt het praktisch, zeker als je liever met een paar goede basisproducten werkt dan met een kast vol flessen waarvan je de helft nooit opmaakt. In het volgende artikel wordt het concreet: hoeveel druppels, in welke volgorde, en de fouten die ik het vaakst voorbij zie komen. Lees ook Wat is jojoba olie en wat maakt haar bijzonder? Jojoba olie voor je gezicht en je haar: zo gebruik je het Pure jojoba olie kiezen: waar je op let
Erfahren Sie mehr
Jojoba olie voor je gezicht en je haar: zo gebruik je het
◷ 6 min leestijd In de eerste twee artikelen keken we naar wat jojoba is en waar het voor gebruikt wordt. Nu het praktische deel, want daar heb je uiteindelijk het meest aan. Hoeveel druppels, op welk moment, in welke volgorde, en wat je beter kunt laten. Eerst dit: altijd op een vochtige huid Als je één ding uit dit artikel meeneemt, laat het dit zijn. Breng je olie aan op een licht vochtige huid, dus binnen een minuut na het wassen of na een gezichtsspray. Er zit dan nog water op je huid, en de olie legt zich daaroverheen zodat dat water er minder snel af verdampt. Op een kurkdroge huid gebruik je de olie alleen als olie, en dan mis je de helft van wat je ermee kunt doen. Dat geldt voor je gezicht, je lichaam en je haar. Vochtig eerst, dan pas de olie. Je gezicht 's avonds Reinig je gezicht met lauw water en een milde reiniger. Heet water haalt je eigen vetlaag weg, en juist die wil je behouden. Dep je gezicht droog. Deppen, niet wrijven. Laat het licht vochtig. Doe drie tot vijf druppels in je handpalm en wrijf je handen even tegen elkaar, zodat de olie op temperatuur komt. Druk de olie op je gezicht in plaats van hem uit te smeren. Met je handpalmen op je wangen, je voorhoofd, je kaaklijn en je hals. Dat drukken werkt netter dan wrijven en je gebruikt er vanzelf minder mee. Wat er overblijft veeg je af aan de rug van je handen. Zonde om weg te wassen. Drie tot vijf druppels lijkt weinig. Dat is het niet. Wie tien druppels gebruikt houdt een glimmend gezicht en een vette kussensloop over, en trekt daar dan de conclusie uit dat olie niks voor haar is. Je gezicht overdag Overdag werkt een andere aanpak vaak prettiger. Doe één of twee druppels in je dagcrème in je handpalm, meng ze even en breng dat samen aan. Je krijgt de olie dan mee zonder een aparte glanzende laag, en het zit je make-up minder in de weg. Gebruik je make-up, geef de olie dan twee minuten voor je verder gaat. Ga je er meteen overheen met foundation, dan gaat die schuiven en zie je dat de hele dag. De volgorde als je meer producten gebruikt De regel is simpel: van dun naar dik, en de olie gaat als laatste. Dus eerst je waterige producten zoals een serum, dan je crème, en de olie sluit af. Andersom werkt niet, want een olielaag onderop houdt de rest tegen. Wil je het simpeler houden, meng de olie dan gewoon door je crème in je handpalm. Dat scheelt een stap en werkt voor de meeste mensen net zo prettig. Ik ben zelf geen fan van routines met zeven stappen; wat je 's avonds om elf uur nog volhoudt is wat telt. Reinigen met olie, stap voor stap Begin met een droog gezicht en droge handen. Neem ongeveer een halve theelepel jojoba en masseer die een minuut over je droge gezicht, ook over je make-up en je oogmake-up heen. Rustig, zonder kracht. Maak je handen nat en masseer nog een halve minuut door. De olie wordt dan melkachtig, en dat is precies wat je wilt zien. Spoel af met lauw water en dep droog. Wil je daarna nog een milde reiniger gebruiken, dan kan dat prima. Voor veel mensen is die tweede stap niet nodig. Loopt er olie in je ogen, spoel dan met lauw water. Het prikt niet, maar je ziet een paar minuten wazig, dus doe dit niet vlak voor je de deur uit moet. Je haar: drie manieren 1. Voor het wassen, in droog haar De grondigste manier. Verdeel afhankelijk van je haarlengte een halve tot een hele theelepel over de lengtes en de punten, laat het twintig tot dertig minuten zitten en was het daarna uit. Belangrijk: doe de shampoo op je droge, ingeoliede haar en schuim die eerst op voordat je water toevoegt. Doe je het andersom, dan glijdt de shampoo eroverheen en moet je twee of drie keer wassen. 2. Na het wassen, in handdoekdroog haar De dagelijkse manier. Twee of drie druppels in je handpalmen, uitwrijven en door de onderste helft van je haar halen. Niet meer, want dan wordt het snel te veel. Dit is ook het moment om je punten mee te nemen als die pluizen. 3. Op droog haar, tussendoor Eén druppel over je handpalmen verdeeld en daarmee licht over je haar strijken om vliegende haren te temmen. Dit is echt een minimale hoeveelheid; twee druppels is hier al te veel. Jojoba verzorgt droog haar en voelt licht aan, en dat is precies waarom hij als haarolie zo makkelijk werkt. Heb je fijn haar, blijf dan bij manier drie en houd afstand van je hoofdhuid. De kleine plekken Nagelriemen: één druppel per hand voor het slapengaan, even inmasseren tot het is ingetrokken. Lippen: een dunne laag als ze schraal zijn, gerust een paar keer per dag. Wenkbrauwen: één druppel op je vinger en licht doorstrijken, wat ze verzorgt en netter laat liggen. Ellebogen, knieën en hielen: op een vochtige huid meteen na het douchen, want daar is de huid dikker en droger dan de rest. De fouten die ik het vaakst zie Te veel gebruiken. Verreweg de meest gemaakte. Begin met minder dan je denkt nodig te hebben en bouw pas op als het echt te weinig blijkt. Aanbrengen op een droge huid. Zie het begin van dit artikel. Dit is de tweede klassieker. Alles tegelijk veranderen. Voeg één ding toe en houd dat een paar weken vol. Anders weet je achteraf niet waar iets aan lag. De fles in het licht laten staan. Jojoba is stabiel, maar warmte en licht doen geen enkele olie goed. Zet hem in een kast, niet op de vensterbank en niet naast de radiator. Te snel oordelen. Je huid vernieuwt zich in weken, niet in dagen. Geef het een week of vier voor je conclusies trekt. Hoe je dit volhoudt Kies één plek waar je begint. Je gezicht 's avonds, of je nagelriemen, of je haarpunten. Koppel het aan iets wat je toch al elke dag doet, zoals je tanden poetsen, want dan onthoud je het zonder erover na te denken. Loopt dat een paar weken, dan breid je uit. In het laatste artikel van deze reeks kijk ik naar de aankoop: waar je op let als je pure jojoba kiest, en waarom dat verschil maakt voor wat er uiteindelijk in je hand ligt. Lees ook Wat is jojoba olie en wat maakt haar bijzonder? Waar wordt jojoba olie voor gebruikt? Pure jojoba olie kiezen: waar je op let
Erfahren Sie mehr
Pure jojoba olie kiezen: waar je op let
◷ 6 min leestijd In deze reeks keken we naar wat jojoba is (een vloeibare was, geen olie), waar het voor gebruikt wordt en hoe je het toepast. Blijft over: welke fles je koopt. Want tussen twee flessen met hetzelfde woord op het etiket kan een behoorlijk verschil zitten, en dat zie je aan de voorkant zelden. 1. Kijk naar de ingrediëntenlijst, niet naar de voorkant De voorkant van een verpakking is marketing, de achterkant is de waarheid. Zoek de INCI-lijst op, dat is de internationale ingrediëntenlijst die op elk cosmetisch product verplicht vermeld staat. Bij pure jojoba staat daar één regel: Simmondsia Chinensis Seed Oil. Meer niet. Staat er een tweede olie bij, dan koop je een mengsel. Dat hoeft op zichzelf niet erg te zijn, maar je betaalt dan mogelijk de prijs van jojoba voor een fles die voor de helft uit iets goedkopers bestaat. En omdat de ingrediënten op volgorde van hoeveelheid staan, weet je meteen wat er het meest in zit: wat bovenaan staat. 2. Liever zonder parfum Zie je Parfum of Fragrance in de lijst staan, dan is er geur toegevoegd. Voor een verzorgingsolie die je op je gezicht en rond je ogen gebruikt is dat een van de eerste dingen die ik zou weglaten, zeker als je huid gevoelig is. Pure jojoba heeft zelf een heel lichte, nootachtige geur en heeft daar niets bij nodig. 3. Koudgeperst Bij koud persen wordt het zaad zonder toegevoegde hitte uitgeperst. Er zijn methodes die met warmte of oplosmiddelen meer rendement uit hetzelfde zaad halen, en dat gaat ten koste van wat er in de olie overblijft. Koudgeperst staat er meestal met zoveel woorden bij. Staat het er niet, dan is dat op zichzelf ook informatie. 4. Donker glas en een pipet Licht en warmte zijn de vijanden van elke olie. Een fles van donker glas houdt licht tegen, plastic doet dat niet en kan bovendien in de loop van de tijd stoffen afgeven aan wat erin zit. Een pipet is prettig in gebruik, want dan doseer je per druppel in plaats van dat je in één keer een plas olie in je hand hebt en de helft weer afspoelt. 5. Ruik en kijk Ongeraffineerde jojoba is goudgeel en ruikt licht nootachtig. Ruikt een olie scherp, muf of naar oud frituurvet, dan is hij geoxideerd en gebruik je hem niet meer op je gezicht. Geraffineerde jojoba is bijna kleurloos en reukloos; dat is geen mindere olie, daar zijn alleen kleur en geur uit gehaald. 6. Wat 'puur' en 'natuurlijk' op een etiket zeggen Eerlijk is eerlijk: die woorden zijn niet beschermd. Iedereen mag ze op een fles zetten. Wat wél iets betekent is een keurmerk voor biologische cosmetica zoals COSMOS of Ecocert, want daar zit een controle achter. En de INCI-lijst blijft het eerlijkste stuk van de verpakking. Eén regel is één ingrediënt, hoe de voorkant er verder ook uitziet. 7. Bewaren en houdbaarheid Jojoba is door zijn bouw ongewoon stabiel en gaat daardoor lang mee. Toch geldt ook hier: koel en donker bewaren, de dop er goed op, en niet op de vensterbank. Wordt de olie in de koelkast troebel, dan is dat normaal en hoort het bij een vloeibare was. Op kamertemperatuur wordt hij vanzelf weer helder. 8. Denk aan de hoeveelheid die je echt gebruikt Een fles van 50 ml lijkt weinig als je gewend bent aan potten crème. Bij drie tot vijf druppels per keer doe je er alleen op je gezicht al maanden mee. Een grotere fles is dus zelden nodig, en heeft het nadeel dat hij langer open staat voor je hem opmaakt. 9. Herkomst en prijs Het overgrote deel van de jojoba die je in Europa koopt komt uit Argentinië, Israël, Peru of de Verenigde Staten, want jojoba wil warmte en weinig water. De teelt duurt jaren voordat een struik goed draagt, en dat zie je terug in de prijs. Jojoba zit daardoor in het duurdere segment van de plantaardige oliën. Kom je een fles tegen die opvallend goedkoop is, kijk dan extra goed naar die ingrediëntenlijst. Versnijden met een goedkopere olie is de makkelijkste manier om de prijs omlaag te krijgen, en op de voorkant zie je daar niets van terug. Reken andersom ook niet dat duur automatisch beter is: je betaalt bij sommige merken vooral voor de verpakking en de naam, terwijl er precies dezelfde ene regel op de achterkant staat. Het lijstje op een rij Voor als je zo de vergelijking in gaat, hier staat het bij elkaar. Eén ingrediënt op de INCI-lijst: Simmondsia Chinensis Seed Oil. Geen parfum. Koudgeperst. Donker glas met een pipet. Een kleur en geur die kloppen bij wat er op staat. Koel en donker te bewaren. En een formaat dat past bij hoeveel je werkelijk gebruikt. Met die zeven punten kom je er in vrijwel elke winkel uit, ook als je nog nooit eerder een olie hebt gekocht. Die pure jojoba, dat is ScKIN Jojoba Oil Daarvoor hebben we bij ScKIN Jojoba Oil: pure jojoba, één ingrediënt, zonder toevoegingen. ScKIN Jojoba Oil verzorgt en beschermt de huid. De olie helpt de natuurlijke vochtbalans van de huid te ondersteunen en maakt de huid soepel, en ze is geschikt voor alle huidtypen, ook de gevoelige huid. Ze voelt licht aan en trekt snel in. Daarnaast verzorgt ze droge lippen en nagelriemen, en ze kan gebruikt worden als lichte haarolie. Dat is precies waar deze hele reeks over ging: één fles die je van je gezicht tot je haarpunten inzet, en waarvan je op de achterkant precies kunt zien wat erin zit. Bekijk Jojoba Oil Van buitenaf, en van binnenuit Nog één ding dat ik graag meegeef, want het is het uitgangspunt van hoe ik naar de huid kijk. Wat je op je huid smeert werkt van buiten naar binnen, op die buitenste laag waar we het in het eerste artikel over hadden. Hoe je eet, slaapt en met spanning omgaat werkt van binnen naar buiten. Die twee doen echt iets anders, en je hebt ze allebei nodig. Een goede olie neemt de ene helft niet over, en andersom net zo min. Tot slot Als je één ding uit deze reeks meeneemt: kijk op de achterkant van de fles en houd het simpel. Eén ingrediënt, koudgeperst, donker glas, en dan een paar druppels op een vochtige huid. Meer is het niet, en dat is precies de charme ervan. Jojoba Oil is een cosmetisch product voor uitwendig gebruik. Test een nieuwe olie eerst op een klein stuk huid, bijvoorbeeld in de elleboogplooi. Vermijd contact met de ogen en gebruik de olie niet op beschadigde huid. Ben je onder behandeling voor je huid, overleg dan met je arts of huidtherapeut. Lees ook Wat is jojoba olie en wat maakt haar bijzonder? Waar wordt jojoba olie voor gebruikt? Jojoba olie voor je gezicht en je haar: zo gebruik je het
Erfahren Sie mehr
Wat is avocado olie en waar komt het vandaan?
◷ 7 min leestijd De avocado ligt bij de meeste mensen in de fruitschaal of op de toast, en veel verder komt hij niet. Terwijl er in de badkamer een fles staat die van precies diezelfde vrucht is gemaakt. Ik merk dat weinig vrouwen weten hoe die olie eigenlijk tot stand komt, en dat is jammer, want juist daar zit het antwoord op de vraag waarom deze olie zo anders aanvoelt dan de meeste andere. Vandaag wil ik je meenemen in wat avocado olie precies is, waar de vrucht vandaan komt, hoe de olie gewonnen wordt en waarom de opbouw ervan bepaalt hoe zwaar of licht een olie op je huid ligt. Als je dat eenmaal ziet, kies je voortaan veel gerichter. Een vrucht met een lange geschiedenis Avocado olie komt van Persea americana, een boom uit de laurierfamilie die van oorsprong groeit in het zuiden van Mexico en in Midden-Amerika. Daar wordt de vrucht al duizenden jaren gegeten, en dat is geen slag in de lucht: archeologen hebben in Mexicaanse grotten avocadopitten gevonden die vele duizenden jaren oud zijn. Ook de naam komt daarvandaan. In het Nahuatl, de taal van de Azteken, heette de vrucht ahuacatl. Via het Spaanse aguacate is dat in het Nederlands avocado geworden. Tegenwoordig wordt de boom geteeld in Mexico, Peru, Chili, Zuid-Afrika, Kenia, Israël, Spanje en Nieuw-Zeeland, en de vraag naar de vrucht is de afgelopen twintig jaar enorm gegroeid. Voor de teelt betekent dat wel iets. Een avocadoboom wil warmte en vraagt behoorlijk wat water, en in sommige teeltgebieden legt dat druk op de watervoorraad. Ik vind dat je dat mag weten als je iets koopt, ook al gaat het bij een fles van 50 ml om een heel andere hoeveelheid dan bij een kist vruchten. Uit het vruchtvlees, niet uit de pit Dit is het punt waar avocado olie zich onderscheidt van bijna alle oliën in je badkamer. Kijk maar eens mee. Argan komt uit de pit van de arganvrucht, jojoba uit het zaad van een woestijnstruik, castor uit de zaden van de wonderboom, zonnebloem uit zonnebloempitten, amandel uit amandelen. Allemaal zaden en pitten. Avocado olie komt uit het vruchtvlees. Dat is zeldzaam. In de hele plantenwereld zijn er maar een paar oliën die uit het vlees van een vrucht geperst worden, en de bekendste andere is olijfolie. En dat is geen toeval, want die twee lijken in hun opbouw ook opvallend veel op elkaar. Wie weleens een rijpe avocado heeft geprakt weet trouwens meteen waarom er olie uit te halen valt: dat vruchtvlees is bijzonder vet voor een vrucht, en dat voel je aan alles. De pit gaat er dus niet in. Die is hard, houtig en levert nauwelijks bruikbare olie op. Hoe de olie gemaakt wordt Het maken van avocado olie is bewerkelijker dan het persen van een zaad, en dat verklaart een deel van de prijs. Het gaat in grote lijnen zo. De avocado's moeten écht rijp zijn. Uit een harde vrucht komt weinig olie, en het vetgehalte in het vruchtvlees loopt tijdens het rijpen nog op. De schil en de pit gaan eraf, en het vruchtvlees wordt tot moes gemalen. Die moes wordt langzaam geroerd, soms licht verwarmd, zodat de vetdruppels samenklonteren en makkelijker vrijkomen. Daarna volgt persen of centrifugeren, waarbij de olie van het water en de vaste delen wordt gescheiden. Tot slot wordt de olie gefilterd en afgevuld. Bij de meest ambachtelijke methode gebeurt dat zonder toegevoegde hitte, en dan spreken we van koudgeperst. Er bestaan ook methodes met hogere temperaturen of met oplosmiddelen, die meer rendement uit dezelfde hoeveelheid vruchtvlees halen. Dat gaat ten koste van de stoffen die alleen bij lagere temperaturen intact blijven. Waarom de ene fles diepgroen is en de andere lichtgeel Zet twee flessen avocado olie naast elkaar en de kans is groot dat ze niet dezelfde kleur hebben. De ene is diep groen, bijna smaragd. De andere is bleekgeel of vrijwel kleurloos. Dat verschil zegt iets. Ongeraffineerde, koudgeperste avocado olie is groen. Die kleur komt van chlorofyl, het bladgroen uit het vruchtvlees, en van carotenoïden, de gele en oranje kleurstoffen die je ook in wortels en pompoen tegenkomt. Zo'n olie heeft ook een lichte, vegetale geur die een beetje aan de vrucht doet denken. Wordt de olie geraffineerd, dan worden kleur- en geurstoffen eruit gehaald en houd je een bleke, vrijwel reukloze olie over. Dat is niet per se slecht: voor sommige toepassingen is een neutrale olie juist prettig. Maar wil je zo dicht mogelijk bij de vrucht blijven, dan kies je de ongeraffineerde variant. Kleur en geur zijn dan geen fout in het product, ze horen erbij. Wat er in de olie zit Dan de samenstelling, want daar draait het uiteindelijk om als je wilt begrijpen hoe een olie zich gedraagt op je huid. Je moet je een plantaardige olie voorstellen als een kapstok met drie haken: een ruggengraat van glycerol met daaraan drie vetzuren. In het vak heten die triglyceriden, en dat woord zegt precies wat het is. Welke vetzuren er aan die kapstok hangen, bepaalt vrijwel alles: hoe dik de olie is, hoe snel hij intrekt, en hoe lang hij goed blijft. Bij avocado olie hangt daar voor het overgrote deel oliezuur aan, een enkelvoudig onverzadigd vetzuur dat je ook uit olijfolie kent. Afhankelijk van herkomst en ras is dat grofweg zestig tot zeventig procent. Daarnaast zit er palmitinezuur in, een verzadigd vetzuur, en een kleiner deel linolzuur, dat meervoudig onverzadigd is. Verder vind je in ongeraffineerde avocado olie vitamine E in de vorm van tocoferolen, plantensterolen en die carotenoïden van hierboven. Dat vetzuurprofiel maakt avocado olie tot een rijke olie. Ze is dikker en voelt voller aan dan jojoba of argan, en ze blijft wat langer op je huid liggen voor ze is ingetrokken. Voor een huid die snel droog aanvoelt is dat precies de reden om er juist deze te kiezen. Heb je een huid die van zichzelf al vet aanvoelt, dan is een lichtere olie logischer. Daar kom ik in het tweede artikel op terug. Waarom die vetzuren ook over houdbaarheid gaan Er zit nog een kant aan die samenstelling waar je in de badkamer echt iets aan hebt. Vetzuren met veel dubbele bindingen zijn gevoelig voor zuurstof, licht en warmte. Precies op die dubbele bindingen grijpt oxidatie aan. Je kent het effect wel van een fles olie die te lang open in de kast staat en dan ineens scherp en muf ruikt. Ik gebruik in mijn uitleg vaak het beeld van Pac-Man: vrije radicalen die happend door je cellen heen gaan. Geoxideerd vet is precies wat dat spel voedt, en dat is niet wat je op je huid wilt smeren. Enkelvoudig onverzadigde vetzuren hebben één zo'n dubbele binding, meervoudig onverzadigde hebben er meerdere. Omdat avocado olie het vooral van dat enkelvoudig onverzadigde oliezuur moet hebben, is ze aanmerkelijk stabieler dan bijvoorbeeld zonnebloem- of druivenpitolie, die veel linolzuur bevatten. De vitamine E die van nature in de olie zit doet daar nog wat bij, want die is zelf gevoelig voor zuurstof en vangt zo als eerste de klappen op. Toch is avocado olie geen eeuwigheidsproduct. Ze is stabieler dan de lichte, meervoudig onverzadigde oliën en minder stabiel dan jojoba. In het laatste artikel van deze reeks vertel ik precies hoe je haar bewaart en waaraan je ruikt dat een olie over de datum is. Een weetje voor als je een hond hebt In de avocado zit een stof die persine heet. Voor mensen is dat geen enkel probleem, we eten de vrucht al duizenden jaren. Maar voor honden, katten, konijnen, knaagdieren en vooral vogels ligt dat anders: die kunnen er behoorlijk ziek van worden. Laat een halve avocado dus niet op het aanrecht liggen als er een nieuwsgierige hond rondloopt, en geef ze ook geen restjes. Wat je hieruit meeneemt Avocado olie komt dus uit het vruchtvlees en niet uit een pit, is daarmee familie van olijfolie, is rijk aan enkelvoudig onverzadigd oliezuur, bevat van nature vitamine E en carotenoïden, en is door dat alles een van de vollere plantaardige oliën die je kunt kopen. Groen betekent ongeraffineerd, bleek betekent geraffineerd. In het volgende artikel loop ik langs alle manieren waarop avocado olie gebruikt wordt, en net zo belangrijk: waar ze juist minder geschikt voor is. Want rijk is fijn als je huid daarom vraagt, en te veel van het goede als dat niet zo is. Lees ook Waar wordt avocado olie voor gebruikt? Avocado olie bij een droge of rijpere huid: zo gebruik je het Pure avocado olie kiezen: waar je op let
Erfahren Sie mehr
Waar wordt avocado olie voor gebruikt?
◷ 7 min leestijd In het vorige artikel keken we naar wat avocado olie is: een olie uit het vruchtvlees, rijk aan oliezuur, voller en dikker dan de meeste andere plantaardige oliën. Dan nu de vraag die daarna altijd komt. Waar gebruik je haar voor? Het korte antwoord: overal waar je huid of je haar om rijke verzorging vraagt. Avocado olie voedt en verzorgt de droge huid, maakt de huid soepel en zacht, en is geschikt voor de rijpere huid. Ze is rijk aan vetzuren die de huid voeden. Dat is precies waarom ze zo vaak wordt ingezet op de plekken waar een lichte olie het niet redt. Ik loop de toepassingen hieronder langs. Op je gezicht, 's avonds De meest gebruikte toepassing en meteen de belangrijkste. Je brengt een paar druppels aan op een licht vochtige huid, dus meteen nadat je je gezicht hebt gewassen en drooggedept. Dat vochtige is niet onbelangrijk. Er ligt dan nog water op je huid, en de olie legt zich daaroverheen zodat dat water er minder snel af verdampt. Breng je haar aan op een kurkdroog gezicht, dan mis je dat effect voor een groot deel. Waarom 's avonds? Omdat avocado olie rijk is en wat langer op je huid blijft liggen. Dat is precies wat je wilt in de uren dat je toch in bed ligt, en wat overdag onder je make-up in de weg kan zitten. Wil je haar toch overdag gebruiken, meng dan één druppel door je dagcrème in plaats van dat je haar los aanbrengt. Als laatste stap over je crème heen Dit is de manier waarop rijke oliën het beste tot hun recht komen, zeker in de winter. De regel is: van dun naar dik, en de olie sluit af. Dus eerst je waterige producten zoals een serum, dan je crème, en de olie als laatste. Een crème brengt water mee, de olie legt zich daaroverheen. Andersom werkt niet, want een olielaag onderop houdt de rest tegen. Twee of drie druppels zijn genoeg voor je hele gezicht. Bij oliën is meer echt niet beter, en dat geldt voor een volle olie zoals deze nog sterker dan voor een lichte. Op de droge plekken van je lichaam Onderbenen, ellebogen, knieën, hielen, handen: de plekken waar de huid dikker is, sneller schraal wordt en waar je in de winter het eerst iets van merkt. Avocado olie is daar een logische keuze omdat ze rijk genoeg is om ook op die plekken iets te doen. Breng haar aan op een nog vochtige huid, meteen na het douchen. Voor je hielen werkt een oude truc goed: 's avonds een dunne laag olie, katoenen sokken eroverheen, en zo slapen. De sokken houden de olie op de plek in plaats van op je lakens, en na een paar avonden voelt de huid daar merkbaar soepeler. In je haar Avocado olie verzorgt droog en pluizig haar. Ze is voller dan een lichte haarolie, en dat betekent dat je haar vooral gebruikt in de lengtes en op de punten, en niet vlak op je hoofdhuid als je haar snel vet aanvoelt. De grondigste manier is de olie vóór het wassen in droog haar te doen, twintig tot dertig minuten te laten zitten en daarna uit te wassen. Doe de shampoo dan op je droge, ingeoliede haar en schuim die eerst op voordat je water toevoegt. Doe je het andersom, dan glijdt de shampoo eroverheen en moet je twee of drie keer wassen. Wil je haar na het wassen gebruiken, houd het dan bij een of twee druppels op de onderste helft van je handdoekdroge haar. Als draagolie en als massage-olie Wie met essentiële oliën werkt heeft altijd een draagolie nodig, want essentiële oliën gaan onverdund niet op de huid. Avocado olie is daar geschikt voor, en juist bij een droge huid is ze een prettige basis omdat ze zelf al voedend is. Wat ik daarbij altijd meegeef: kies als draagolie geen zonnebloemolie. Die is rijk aan omega 6 en daar ben ik in mijn werk terughoudend mee. Avocado, jojoba of argan zijn logischer keuzes, waarbij avocado de rijkste van die drie is. Om diezelfde reden werkt ze fijn als massage-olie. Ze trekt niet meteen weg, dus je handen blijven langer glijden en je hoeft niet halverwege bij te vullen. Voor een rug- of beenmassage is dat precies wat je wilt. Na het scheren en bij schrale plekken Na het scheren van je benen voelt de huid vaak gespannen. Een dunne laag op de nog vochtige huid is dan prettig, en geeft geen brandend gevoel zoals producten met alcohol erin. Datzelfde geldt voor schrale handen na een dag buiten of na veel handen wassen. Leg de fles naast je bed en gebruik haar 's avonds, want overdag was je haar toch steeds weer af. Op je nagelriemen en je lippen Kleine plekken, en juist daar vergeten mensen het vaakst dat ze de fles in huis hebben. Eén druppel op je nagelriemen voor het slapengaan, even inmasseren. En een dunne laag op je lippen als ze schraal aanvoelen na een dag in de wind of in een verwarmd kantoor. Bij je nagels werkt regelmaat beter dan hoeveelheid: elke avond een druppel doet meer dan één keer per week een flinke laag. Waar avocado olie minder geschikt voor is Nu het eerlijke deel, want een rijke olie is niet voor elke huid en elke situatie de beste keuze. Bij een huid die van zichzelf al vet aanvoelt. Avocado olie is vol en blijft langer liggen. Voelt je huid halverwege de dag al glanzend, dan is een lichtere olie zoals jojoba een logischer keuze. Voor de gevoelige huid geldt hetzelfde: dat is het terrein van jojoba, niet van avocado. Onder make-up. Te vol, en je foundation gaat schuiven. Meng in dat geval één druppel door je dagcrème of bewaar de olie voor de avond. Als zonbescherming. Een plantaardige olie beschermt niet tegen UV, hoe vaak dat online ook wordt beweerd. Blijf je zonnebrandcrème gewoon gebruiken. Als vervanging voor een crème. Een olie legt zich over je huid heen, een crème brengt daarnaast ook water mee. In een droge winter werkt de combinatie meestal prettiger dan olie alleen. In het volgende artikel leg ik dat verschil uitgebreid uit. Als vervanging voor de zorg van een arts. Ben je onder behandeling voor je huid, overleg dan met je arts of huidtherapeut voordat je iets nieuws toevoegt. Om in te nemen. Een cosmetische avocado olie is een verzorgingsproduct voor uitwendig gebruik. Culinaire avocado olie is een ander product, met een andere bewerking en een andere verpakking. Eerst even testen Bij elke nieuwe olie geldt: test haar eerst. Breng een druppel aan in de plooi van je elleboog of achter je oor en wacht een dag. Reageert je huid niet, dan kun je verder. Dat kost je vierentwintig uur en het scheelt je een hoop gedoe als je huid toch gevoelig blijkt voor iets. Heb je een latexallergie, lees dan even mee. Er bestaat een kruisgevoeligheid tussen latex en een aantal vruchten, waaronder de avocado. Dat speelt vooral bij het eten ervan, maar als je weet dat je daar gevoelig voor bent, is die testdruppel extra verstandig. Tot slot Avocado olie is de olie die je pakt als je huid om iets voedends vraagt: 's avonds op je gezicht, op de droge plekken van je lichaam, in de lengtes van je haar, of als basis onder je essentiële oliën. Ze is rijk, en dat is haar kracht zolang je haar inzet waar die rijkdom welkom is. In het volgende artikel wordt het concreet. Waarom voelt een huid eigenlijk droog aan, wat verandert er met de jaren, en hoe gebruik je een olie dan precies. Inclusief het verschil tussen een droge en een vochtarme huid, want dat onderscheid wordt bijna altijd door elkaar gehaald. Lees ook Wat is avocado olie en waar komt het vandaan? Avocado olie bij een droge of rijpere huid: zo gebruik je het Pure avocado olie kiezen: waar je op let
Erfahren Sie mehr
Avocado olie bij een droge of rijpere huid: zo gebruik je het
◷ 7 min leestijd In de eerste twee artikelen keken we naar wat avocado olie is en waar ze voor gebruikt wordt. Nu het praktische deel, en dat begint met begrijpen waaróm een huid droog aanvoelt. Want als je dat helder hebt, snap je meteen waarom een olie soms precies is wat je zoekt en soms maar de halve oplossing. Je huid heeft een muurtje, en dat muurtje bepaalt veel Je moet je de buitenste laag van je huid voorstellen als een muurtje van bakstenen met specie ertussen. De huidcellen zijn de stenen, de vetten daartussen zijn de specie. Zolang die specie compleet is, houdt je huid haar vocht binnen en blijft er van buitenaf weinig ongewenst binnenkomen. Wordt die specie dunner, dan gebeuren er twee dingen tegelijk. Je huid verliest sneller vocht, waardoor ze trekkerig aanvoelt. En prikkels van buitenaf komen makkelijker binnen, waardoor je huid sneller reageert op dingen waar ze eerder geen moeite mee had. Wat die specie dunner maakt is meestal heel alledaags: te heet douchen, te vaak of te stevig reinigen, een hoop verschillende producten door elkaar, koude wind, en droge binnenlucht van de verwarming. Daar zit nog een laag bovenop die veel mensen niet kennen. Je huid maakt zelf melkzuur aan en houdt daarmee een licht zure zuurgraad aan, ergens rond de 5,6. Die lichte zuurheid hoort bij je bescherming. Zeep die te alkalisch is en te heet water halen daar tijdelijk doorheen, en dat is een van de redenen dat je gezicht na een lange hete douche zo trekkerig aanvoelt. Tot slot maakt je huid haar eigen vochtvasthouders aan, in het vak de natural moisturizing factors genoemd. Die worden gevormd uit een eiwit met de naam filaggrine, en ze zorgen ervoor dat je hoornlaag vocht vasthoudt en die juiste zuurgraad aanhoudt. Bij de een gaat dat van nature makkelijker dan bij de ander, en dat verklaart een hoop van waarom de ene huid zoveel sneller droog aanvoelt dan de andere. Droog of vochtarm: het verschil dat bijna niemand maakt Dit is het onderscheid waar ik in mijn werk het vaakst op wijs, en het scheelt echt in wat je koopt. Een droge huid heeft te weinig vet. De specie tussen de stenen is dunner, er ligt te weinig vet op de huid, en dat voel je als ruwheid, schilfering en een dof, wat schraal gevoel. Dit is precies waar een olie zich thuis voelt, want een olie brengt vet mee. Een vochtarme huid heeft te weinig water. Die kan zelfs glanzen en toch trekkerig aanvoelen, en fijne lijntjes zijn dan tijdelijk duidelijker zichtbaar. Daar heeft een olie alléén te weinig aan te bieden, want een olie bevat geen water. Wat daar helpt is eerst iets waterigs aanbrengen, zoals een serum of gewoon een vochtige huid na het wassen, en dáár de olie overheen zodat het water minder snel verdampt. De meeste mensen hebben in de winter een beetje van allebei. Vandaar dat de combinatie van een crème met een olie eroverheen in de praktijk bijna altijd prettiger werkt dan olie op zichzelf. Wat er met de jaren verandert Dan de rijpere huid, want daar is deze olie bij uitstek geschikt voor. Er verandert een aantal dingen tegelijk, en het helpt om te weten welke. Je huid maakt met de jaren minder eigen vet aan. Dat merk je als een gezicht dat vroeger halverwege de dag glansde en dat nu juist strak aanvoelt. De hoornlaag houdt vocht ook minder makkelijk vast, waardoor de huid sneller trekt na het wassen. En in de laag daaronder verandert het steunweefsel: de aanmaak van collageen loopt vanaf een jaar of vijfentwintig langzaam terug, met ongeveer één tot drie procent per jaar. Zon en roken versnellen dat, want beide zetten enzymen aan die collageen in de huid afbreken. Wat ik daarbij altijd zeg: dit is geen mankement, dit is gewoon hoe het loopt. Wat je er wél mee kunt is de buitenkant goed verzorgd houden en de dingen laten die het proces onnodig versnellen. Verstandig met de zon omgaan staat daarbij met stip op één, ver boven welke crème of welke fles dan ook. Je gezicht, stap voor stap Reinig je gezicht met lauw water en een milde reiniging. Heet water haalt je eigen vetlaag weg, en juist die wil je behouden. Dep je gezicht droog. Deppen, niet wrijven. Laat het licht vochtig. Gebruik je een serum of crème, breng die dan nu aan. Doe drie tot vijf druppels olie in je handpalm en wrijf je handen even tegen elkaar, zodat de olie op temperatuur komt. Druk de olie op je gezicht in plaats van haar uit te smeren. Met je handpalmen op je wangen, je voorhoofd, je kaaklijn en je hals. Dat drukken werkt netter dan wrijven, en je gebruikt er vanzelf minder mee. Wat er overblijft veeg je af aan de rug van je handen, of aan je nagelriemen. Zonde om weg te wassen. Drie tot vijf druppels lijkt weinig. Dat is het niet, zeker bij een volle olie als deze. Wie tien druppels gebruikt houdt een glimmend gezicht en een vette kussensloop over, en trekt daar dan de conclusie uit dat olie niets voor haar is. De hals en de handen niet vergeten Twee plekken die stelselmatig worden overgeslagen, terwijl je daar juist snel ziet dat de huid droger wordt. Neem je hals en het stukje décolleté gewoon mee in dezelfde beweging, van beneden naar boven. En doe je handen 's avonds, want die was je overdag toch steeds weer. Je lichaam Meteen na het douchen, op een nog vochtige huid, is het beste moment. Vijf tot tien druppels voor je onderbenen, wat minder voor je armen, en extra aandacht voor je ellebogen, knieën en hielen. Geef het twee minuten voordat je je kleren aantrekt. Ligt het je niet om na het douchen te wachten, doe het dan 's avonds op de bank. Het gaat er niet om dat het perfect gaat, het gaat erom dat je het vaak genoeg doet. Je haar Voor droog en pluizig haar werkt de behandeling vóór het wassen het beste. Verdeel afhankelijk van je haarlengte een halve tot een hele theelepel over de lengtes en de punten, laat het twintig tot dertig minuten zitten en was het daarna uit met de shampoo-op-droog-haar-truc uit het vorige artikel. Eén keer per week is voor de meeste mensen genoeg. Heb je fijn haar, blijf dan bij een enkele druppel op de punten en houd afstand van je hoofdhuid. Een rijke olie op fijn haar is snel te veel. De fouten die ik het vaakst zie Te veel gebruiken. Verreweg de meest gemaakte. Begin met minder dan je denkt nodig te hebben en bouw pas op als het echt te weinig blijkt. Aanbrengen op een droge huid. Vochtig eerst, dan pas de olie. Dit is de tweede klassieker. Een olie kiezen die niet bij je huid past. Rijk is fijn bij een droge huid en te veel bij een huid die al vet aanvoelt. Alles tegelijk veranderen. Voeg één ding toe en houd dat een paar weken vol. Anders weet je achteraf niet waar iets aan lag. De fles in het licht laten staan. Warmte en licht doen geen enkele olie goed. Zet haar in een kast, niet op de vensterbank en niet naast de radiator. Te snel oordelen. Je huid vernieuwt zich in weken, niet in dagen. Geef het een week of vier voor je conclusies trekt. Hoe je dit volhoudt Kies één plek waar je begint. Je gezicht 's avonds, of je handen, of je haarpunten. Koppel het aan iets wat je toch al elke dag doet, zoals je tanden poetsen, want dan onthoud je het zonder erover na te denken. Loopt dat een paar weken, dan breid je uit. In het laatste artikel van deze reeks kijk ik naar de aankoop: waar je op let als je pure avocado olie kiest, en waarom dat verschil maakt voor wat er uiteindelijk in je hand ligt. Lees ook Wat is avocado olie en waar komt het vandaan? Waar wordt avocado olie voor gebruikt? Pure avocado olie kiezen: waar je op let
Erfahren Sie mehr
Pure avocado olie kiezen: waar je op let
◷ 7 min leestijd In deze reeks keken we naar wat avocado olie is, waar ze voor gebruikt wordt en hoe je haar toepast bij een droge of rijpere huid. Blijft over: welke fles je koopt. Want tussen twee flessen met hetzelfde woord op het etiket kan een behoorlijk verschil zitten, en dat zie je aan de voorkant zelden. 1. Kijk naar de ingrediëntenlijst, niet naar de voorkant De voorkant van een verpakking is marketing, de achterkant is de waarheid. Zoek de INCI-lijst op, dat is de internationale ingrediëntenlijst die op elk cosmetisch product verplicht vermeld staat. Bij pure avocado olie staat daar één regel: Persea Gratissima Oil. Meer niet. Staat er een tweede olie bij, dan koop je een mengsel. Dat hoeft op zichzelf niet erg te zijn, maar je betaalt dan mogelijk de prijs van avocado olie voor een fles die voor een deel uit iets goedkopers bestaat. En omdat de ingrediënten op volgorde van hoeveelheid staan, weet je meteen wat er het meeste in zit: wat bovenaan staat. Zie je zonnebloemolie of sojaolie boven de avocado staan, dan weet je genoeg. 2. Ongeraffineerd of geraffineerd Zoals je in het eerste artikel las: ongeraffineerde, koudgeperste avocado olie is groen en heeft een lichte vegetale geur. Geraffineerde olie is bleekgeel tot vrijwel kleurloos en reukloos, omdat kleur- en geurstoffen eruit gehaald zijn. Wil je zo dicht mogelijk bij de vrucht blijven, kies dan ongeraffineerd. Daar zitten de carotenoïden en de van nature aanwezige vitamine E nog in. Wil je liever een olie die geen kleur afgeeft op je kussensloop of je handdoeken, dan is de geraffineerde variant praktischer. Beide zijn bruikbaar, als je maar weet welke je in handen hebt. 3. Koudgeperst Bij koud persen wordt het vruchtvlees zonder toegevoegde hitte verwerkt. Er zijn methodes die met warmte of oplosmiddelen meer rendement uit dezelfde hoeveelheid vrucht halen, en dat gaat ten koste van wat er in de olie overblijft. Koudgeperst staat er meestal met zoveel woorden bij. Staat het er niet, dan is dat op zichzelf ook informatie. 4. Donker glas en een pipet Licht en warmte zijn de vijanden van elke olie. Een fles van donker glas houdt licht tegen, plastic doet dat niet en kan bovendien in de loop van de tijd stoffen afgeven aan wat erin zit. Een pipet is prettig in gebruik, want dan doseer je per druppel in plaats van dat je in één keer een plas olie in je hand hebt en de helft weer afspoelt. Bij een rijke olie telt dat dubbel, want daarvan heb je er maar een paar nodig. 5. Ruik en kijk Verse ongeraffineerde avocado olie ruikt licht en vegetaal, een beetje naar de vrucht zelf. Ruikt een olie scherp, muf of naar oud frituurvet, dan is ze geoxideerd en gebruik je haar niet meer op je gezicht. Datzelfde geldt als de kleur duidelijk is omgeslagen naar bruinig. Weggooien is dan zonde maar wel het verstandigst. 6. Wat 'puur' en 'natuurlijk' op een etiket zeggen Eerlijk is eerlijk: die woorden zijn niet beschermd. Iedereen mag ze op een fles zetten. Wat wél iets betekent is een keurmerk voor biologische cosmetica zoals COSMOS of Ecocert, want daar zit een controle achter. En de INCI-lijst blijft het eerlijkste stuk van de verpakking. Eén regel is één ingrediënt, hoe de voorkant er verder ook uitziet. 7. Cosmetische olie of keukenolie In de supermarkt staat ook avocado olie, in een grote fles, bedoeld om mee te bakken en in een dressing te doen. Dat is een levensmiddel en geen cosmetisch product. Zo'n olie is vaak geraffineerd, is niet beoordeeld op gebruik op de huid, en de verpakking is niet gemaakt om maanden open in een badkamer te staan. Voor je huid en je haar koop je een olie die als cosmetisch product op de markt is gebracht. Die valt onder de Europese cosmeticaverordening, is als zodanig beoordeeld, en heeft die INCI-lijst waar we het over hadden. 8. Bewaren en houdbaarheid Avocado olie is door haar hoge gehalte aan oliezuur redelijk stabiel, en tegelijk niet onbeperkt houdbaar. Bewaar haar koel en donker, met de dop er goed op, en niet op de vensterbank of naast de verwarming. Na openen gebruik je haar het liefst binnen een jaar. Op de verpakking staat daar meestal een symbool voor: een geopende verpakking met een getal en de letter M, bijvoorbeeld 12M. Kijk ook naar het formaat dat je werkelijk opmaakt. Bij drie tot vijf druppels per keer doe je met 50 ml alleen op je gezicht al maanden. Een grotere fles klinkt voordeliger en heeft het nadeel dat ze langer open staat voor ze leeg is. 9. Herkomst en prijs De meeste cosmetische avocado olie komt uit Mexico, Zuid-Afrika, Kenia, Chili, Peru, Spanje of Nieuw-Zeeland. Omdat de olie uit vruchtvlees geperst wordt en niet uit een zaad, is er per fles veel vrucht nodig, en dat zie je terug in de prijs. Kom je een fles tegen die opvallend goedkoop is, kijk dan extra goed naar die ingrediëntenlijst. Versnijden met een goedkopere olie is de makkelijkste manier om de prijs omlaag te krijgen, en op de voorkant zie je daar niets van terug. Reken andersom ook niet dat duur automatisch beter is: je betaalt bij sommige merken vooral voor de verpakking en de naam, terwijl er precies dezelfde ene regel op de achterkant staat. Het lijstje op een rij Voor als je zo de vergelijking in gaat, hier staat het bij elkaar. Eén ingrediënt op de INCI-lijst: Persea Gratissima Oil. Koudgeperst. Ongeraffineerd als je zo dicht mogelijk bij de vrucht wilt blijven. Donker glas met een pipet. Een kleur en geur die kloppen bij wat er op staat. Een cosmetisch product, geen keukenolie. Koel en donker te bewaren. En een formaat dat past bij hoeveel je werkelijk gebruikt. Die pure avocado olie, dat is ScKIN Avocado Oil Daarvoor hebben we bij ScKIN Avocado Oil: pure avocado olie, één ingrediënt, zonder toevoegingen. ScKIN Avocado Oil voedt en verzorgt de droge huid. De olie maakt de huid soepel en zacht en helpt de huid haar soepelheid te behouden, en ze is geschikt voor de rijpere huid. Ze is rijk aan vetzuren die de huid voeden en verzorgt daarnaast droog en pluizig haar. Dat is precies waar deze hele reeks over ging: één fles die je 's avonds op je gezicht gebruikt, op de droge plekken van je lichaam en in de lengtes van je haar, en waarvan je op de achterkant kunt zien wat erin zit. Bekijk Avocado Oil Van buitenaf, en van binnenuit Nog één ding dat ik graag meegeef, want het is het uitgangspunt van hoe ik naar de huid kijk. Wat je op je huid aanbrengt werkt van buiten naar binnen, op die buitenste laag waar we het in het derde artikel over hadden. Hoe je eet, slaapt en met spanning omgaat werkt van binnen naar buiten. Die twee doen echt iets anders, en je hebt ze allebei nodig. Een goede olie neemt de ene helft niet over, en andersom net zo min. Tot slot Als je één ding uit deze reeks meeneemt: kijk op de achterkant van de fles en houd het simpel. Eén ingrediënt, koudgeperst, donker glas, en dan een paar druppels op een vochtige huid. Meer is het niet, en dat is precies de charme ervan. Avocado Oil is een cosmetisch product voor uitwendig gebruik. Test een nieuwe olie eerst op een klein stuk huid, bijvoorbeeld in de elleboogplooi. Vermijd contact met de ogen en gebruik de olie niet op beschadigde huid. Ben je onder behandeling voor je huid, overleg dan met je arts of huidtherapeut. Lees ook Wat is avocado olie en waar komt het vandaan? Waar wordt avocado olie voor gebruikt? Avocado olie bij een droge of rijpere huid: zo gebruik je het
Erfahren Sie mehr
Magnesium is nooit alleen: waarom het altijd aan een andere stof gebonden is
◷ 6 min leestijd Als je voor het schap staat met magnesium, zie je al gauw een stuk of acht verpakkingen die allemaal ongeveer hetzelfde lijken te beloven. Op elk etiket staat magnesium, en daarachter staat dan nog een tweede woord: oxide, citraat, malaat, bisglycinaat, tauraat. Dat tweede woord lijkt een detail, en eigenlijk bepaalt het het hele verhaal. Vandaag wil ik je meenemen in wat er achter dat tweede woord zit. Niet om je te vertellen welke vorm de beste is, want die vraag is minder interessant dan hij lijkt, maar om te laten zien waarom magnesium altijd aan iets gebonden moet zijn en wat die binding met de rest van het verhaal doet. Magnesium is een mineraal, en mineralen zweven niet los rond Magnesium is een metaal-ion met een positieve lading. In de natuur kom je het nooit in zijn eentje tegen. Het zit altijd vast aan iets met een negatieve lading, want zo werkt scheikunde: ladingen zoeken elkaar op tot het geheel neutraal is. In gesteente zit magnesium bijvoorbeeld gebonden aan carbonaat, in zeewater aan chloride. In je voeding zit magnesium op de mooiste plek die je je kunt bedenken. Het zit namelijk in het hart van bladgroen. Chlorofyl, het groene pigment waarmee planten licht omzetten in energie, heeft precies in het midden een magnesiumatoom zitten. Je moet je voorstellen dat het daar dezelfde plek inneemt als ijzer in ons eigen bloedpigment. Zo gauw je dus donkergroene bladgroente eet, eet je letterlijk het groen zelf, en daarmee het magnesium. Dat verklaart ook waarom de klassieke magnesiumbronnen zijn wat ze zijn: spinazie, snijbiet, boerenkool, en verder noten, pitten en zaden, peulvruchten, volkoren graan en cacao. Allemaal producten waarin de plant zelf hard heeft moeten werken. Wat er in een supplement gebeurt In een supplement is dat niet anders. Ook daar moet magnesium aan een partner gebonden zijn, anders krijg je het niet stabiel in een verpakking. Die partner noemen we het zoutgedeelte of het draagmolecuul, en welke partner een fabrikant kiest, heeft drie gevolgen die je als koper direct merkt. Het eerste gevolg is het gewicht. Van een verbinding is alleen een deel echt magnesium, de rest is de partner. Bij een simpele partner zoals oxide is dat magnesiumdeel groot, tot ruim de helft. Bij een aminozuurverbinding zoals bisglycinaat is dat deel veel kleiner, ongeveer een tiende, omdat er twee aminozuren meewegen. Staat er dus 500 mg magnesiumbisglycinaat op een etiket, dan is dat geen 500 mg magnesium. Ik kom daar in het derde artikel van deze reeks uitgebreid op terug, want dit is het punt waarop mensen zich het vaakst vergissen. Het tweede gevolg is de oplosbaarheid. De ene verbinding valt in water en in je maag makkelijk uit elkaar, de andere blijft veel langer bij elkaar. En wat niet oplost, kan ook niet door je darmwand. Het derde gevolg is de route. En dat is het stuk dat ik zelf het leukste vind om uit te leggen. Zouten, organisch gebonden vormen en chelaten Grofweg vallen de vormen die je tegenkomt in drie groepen uiteen. De anorganische zouten zijn magnesium gebonden aan een eenvoudige minerale partner: oxide, chloride, carbonaat, sulfaat. Dit zijn de oudste en goedkoopste vormen. Er zit relatief veel magnesium in per gram, en tegelijk lost een deel ervan minder makkelijk op. De organisch gebonden vormen zijn magnesium gebonden aan een zuur dat je ook gewoon in voeding tegenkomt. Citraat is gebonden aan citroenzuur, dat je uit citrusvruchten kent. Malaat is gebonden aan appelzuur, en dat zit precies waar je het verwacht: in appels. Deze vormen lossen in het algemeen makkelijker op dan de zouten. De chelaten zijn magnesium gebonden aan een aminozuur. Bisglycinaat is gebonden aan twee moleculen glycine, tauraat aan taurine. Het woord chelaat komt van het Griekse woord voor schaar of klauw, en dat is precies het beeld dat je moet hebben: het aminozuur vouwt zich als een schaar om het mineraal heen en houdt het vast. Het mineraal zit als het ware ingepakt. Waarom die verpakking uitmaakt bij de darmwand Om in je bloed te komen moet magnesium door de wand van je dunne darm heen. Dat gaat niet vanzelf, daar zijn transportroutes voor nodig, en die routes zijn druk bezet. Losse mineralen gebruiken namelijk deels dezelfde poortjes. Calcium, zink en ijzer staan in dezelfde rij te wachten als magnesium, en ze duwen elkaar een beetje opzij. Neem je op hetzelfde moment een flinke hoeveelheid calcium, dan merkt je magnesium daar iets van. Bij een aminozuurchelaat ligt dat anders. Omdat het mineraal is ingepakt in een aminozuur, wordt het geheel bij de darmwand herkend als aminozuur, en aminozuren hebben hun eigen route naar binnen. Ik zeg altijd: het is hapklaar aangeboden. Dat is de reden dat je bij chelaatvormen vaak leest dat ze zacht zijn voor de maag, want ze hoeven onderweg minder uit elkaar getrokken te worden. Wat er niet doorheen gaat, blijft achter in je darm. En dat is meteen de verklaring voor iets waar veel mensen tegenaan lopen. Magnesium dat in de darm blijft liggen trekt water aan, simpelweg omdat er verschil in concentratie ontstaat en water dat verschil wil opheffen. Meer water in de darm betekent een soepelere stoelgang. Bij sommige vormen is dat zelfs de bedoeling, want magnesiumoxide en magnesiumsulfaat worden om precies die reden al heel lang in de apotheek gebruikt. Als je magnesium neemt om een heel andere reden, is het handig te weten dat dit effect bij de vorm hoort en niet bij het mineraal zelf. Het gaat dus niet alleen om hoeveel Wat ik hoop dat je hieruit meeneemt, is dat de hoeveelheid op de voorkant van een verpakking maar de helft van het verhaal vertelt. De vorm bepaalt hoeveel magnesium er werkelijk in zit, hoe goed het oplost, welke route het door je darmwand neemt en hoe je maag erop reageert. Vier dingen die je niet ziet als je alleen naar het getal kijkt. En er is nog een laag onder. Die partnerstof waar het magnesium aan vastzit, is namelijk zelf ook gewoon een stof die je lichaam kent en gebruikt. Glycine, taurine en appelzuur doen alle drie iets in je lichaam, los van het magnesium waar ze aan vastzitten. Daar gaat het volgende artikel over. Lees ook Glycine, taurine en appelzuur: wat de partnerstof in je lichaam doet Zo lees je het etiket van een magnesiumsupplement Drie vormen magnesium in een portie: dit zit er in Triple Magnesium+
Erfahren Sie mehr
Glycine, taurine en appelzuur: wat de partnerstof in je lichaam doet
◷ 6 min leestijd In het vorige artikel liet ik zien dat magnesium altijd aan een partner gebonden is, en dat die binding bepaalt hoeveel magnesium er in een verbinding zit en hoe het door je darmwand komt. Nu gaan we een laag dieper, want die partner is niet zomaar een verpakking die je weggooit als het pakket bezorgd is. Glycine, taurine en appelzuur zijn stoffen die je lichaam kent en waar het zelf ook iets mee doet. Dit vind ik eerlijk gezegd het interessantste deel van het hele magnesiumverhaal, en het is het deel dat op etiketten nooit wordt uitgelegd. Glycine, het kleinste aminozuur dat we hebben Glycine is het allerkleinste aminozuur dat er bestaat. Simpel van bouw, en juist daardoor overal inzetbaar. Je lichaam kan het zelf maken en je krijgt het ook binnen via je voeding, vooral uit stukken vlees en vis waar meer bindweefsel in zit, uit gelatine en uit een goed getrokken bouillon. Waar glycine vooral opvalt, is in collageen. Ongeveer een derde van alle bouwstenen in collageen bestaat uit glycine, en collageen is het eiwit waar je huid, je pezen, je bloedvaten en je gewrichten voor een groot deel uit zijn opgebouwd. Dat kleine aminozuur is dus letterlijk de meest gebruikte steen in het bouwwerk van je bindweefsel. Daarnaast doet glycine mee in de aanmaak van glutathion, een stof die je lichaam zelf maakt en die een centrale rol speelt in het onschadelijk maken van vrije radicalen. Vrije radicalen zijn moleculen die aan andere moleculen gaan knagen, een beetje zoals een Pac-Man die door je cellen heen hapt. Glutathion is een van de manieren waarop je lichaam die Pac-Man tot stilstand brengt. En glycine is een remmende stof in je zenuwstelsel. Waar sommige stoffen een cel aanzetten, doet glycine het omgekeerde: het maakt een cel juist minder makkelijk prikkelbaar. Ik kom daar zo op terug, want dat systeem is precies waar magnesium ook zijn plek heeft. Taurine, geen bouwsteen maar een regelaar Taurine is ook een aminozuur, maar het gedraagt zich anders dan de rest. De meeste aminozuren worden gebruikt om eiwitten van te bouwen. Taurine niet. Het blijft los rondzweven in je cellen, en het komt in hoge concentraties voor op precies die plekken waar veel gebeurt: in je hart, je spieren, je ogen en je hersenen. Je vindt het in je voeding vooral in vis, schaaldieren en vlees. Wat doet het daar dan? Twee dingen die de moeite waard zijn. Ten eerste helpt taurine cellen om hun elektrische spanning stabiel te houden. Cellen werken namelijk met verschil in lading tussen binnen en buiten, en taurine doet mee in het bewaken van dat evenwicht. Ten tweede werkt taurine samen met GABA, de belangrijkste rustgevende boodschapperstof in je hersenen. Taurine kan aan dezelfde receptor binden als GABA en zo hetzelfde rustige signaal afgeven, en het remt bovendien het enzym dat GABA opruimt, waardoor GABA langer zijn werk kan doen. Er is nog iets. Taurine is een zwavelhoudend aminozuur, en zwavel heeft je lichaam nodig in de tweede fase van de leverstofwisseling, waar stoffen aan een partnermolecuul worden gekoppeld om ze te kunnen afvoeren. Bij langdurige drukte verbruikt je lichaam meer taurine dan in rustige tijden. Appelzuur, een station op de lopende band Appelzuur is geen aminozuur. Het is een organisch zuur dat je proeft als je in een onrijpe appel bijt, dat frisse, wat wrange zure. En het bijzondere is: appelzuur zit ook gewoon in jou. Diep in je cellen zitten de mitochondriën, je energiefabriekjes. Daarbinnen draait de citroenzuurcyclus, en die kun je je het beste voorstellen als een lopende band. Aan het begin van die band komt binnen wat je hebt gegeten, in afgebroken vorm. Onderweg staan een stuk of acht stations waar telkens een klein stukje van de brandstof wordt afgehaald en wordt doorgegeven, en aan het eind komt de band weer bij het begin uit. Malaat, de zoutvorm van appelzuur, is een van die stations. Het staat vlak voor de laatste bocht van de band. Wat er van die lopende band afkomt, is uiteindelijk ATP. Dat is de energiemunt van je lichaam: elk proces dat energie kost, betaalt met ATP. Een mens van zeventig kilo maakt en verbruikt daar dagelijks tientallen kilo's van, steeds opnieuw aangemaakt uit dezelfde bouwstenen. En hier komt magnesium terug in beeld Nu het mooiste stuk, en dit is de reden dat magnesium in de kPNI zo vaak ter sprake komt. ATP kan zijn energie namelijk pas afgeven als er magnesium aan vastzit. Het magnesiummolecuul bindt zich aan het ribosedeel van ATP en maakt het daarmee biologisch actief. Zonder magnesium ligt de energiemunt er wel, en kun je hem niet uitgeven. Dat is nogal wat als je bedenkt hoeveel processen in je lichaam op ATP draaien. Magnesium is dan ook betrokken bij honderden enzymreacties, en dat komt voor een groot deel doordat al die reacties energie kosten. Magnesium draagt bij aan een normale energiestofwisseling, en helpt daarnaast om vermoeidheid en moeheid te verminderen.1 Magnesium heeft nog een tweede vaste plek, en die zit tussen twee zenuwcellen in. Op het contactpunt daartussen zit een receptor die opengaat als er een prikkelende boodschapperstof aandokt. Magnesium zit in die opening als een soort schakelaar die het geheel gedempt houdt, zodat de cel niet bij elke prikkel meteen op scherp gaat. Is het magnesium er, dan staat de schakelaar rustig. Zo ondersteunt magnesium de normale werking van het zenuwstelsel en speelt het een rol in de prikkeloverdracht tussen zenuwcellen.1 Wat je hieruit meeneemt Als je een magnesiumvorm kiest, kies je er dus altijd een tweede stof bij. Bij bisglycinaat komt glycine mee, bij tauraat taurine, bij malaat appelzuur. Alle drie stoffen die je lichaam sowieso kent en gebruikt. Dat is geen reden om de ene vorm boven de andere te zetten, en het is wel de reden dat sommige merken meerdere vormen naast elkaar zetten in plaats van er een te kiezen. Hoe je dat op een etiket terugziet, en waar je verder op let als je verpakkingen naast elkaar houdt, laat ik in het volgende artikel zien. 1 Magnesium draagt bij aan een normale energiestofwisseling en helpt om vermoeidheid en moeheid te verminderen. Magnesium ondersteunt de normale werking van het zenuwstelsel en speelt een rol in de prikkeloverdracht tussen (zenuw)cellen. Lees ook Magnesium is nooit alleen: waarom het altijd aan een andere stof gebonden is Zo lees je het etiket van een magnesiumsupplement Drie vormen magnesium in een portie: dit zit er in Triple Magnesium+
Erfahren Sie mehr
